GA. NOU. SLAPEN!

schaapjestellen

Ik kan me bepaalde momenten nog zo goed voor de geest (en het gehoor) halen. De tijden van toen de kleine nog een baby en een dreumes was. De weinige momenten van rust. De rust die ik gelijk voor de volle honderd procent benutte om:
– bij te slapen
– schoon te maken
– voor me uit te staren.

Deze momenten omarmde en koesterde ik. Ook als dit betekende dat ik slechts schone lakens om het bed kon doen en vuile was in de machien kon stoppen. Op andere momenten was ik dankbaar dat ik iets minder dan vijftien minuten voor mezelf had, om in die minuten iets in het huishouden te doen of (toentertijd) mijn scriptie af te knallen.

Lees verder

Advertenties

Dagje 010

Wachten op de trein.

Wachten op de boemel.

Omdat ik vorige week woensdag een sollicitatiegesprek had en weinig tijd kon vinden om me echt goed voor te bereiden (aangezien er iemand vrij veel aandacht vroeg), besloot ik niet te veel te zenuwen en spontaan een dagje Rotterdam te doen. Waarom ik daar, sinds ik in Den Haag woon, nog maar twee keer ben geweest, begrijp ik eigenlijk niet. We pakten de trein en een kleine twintig minuten later stapten we uit op het gloednieuwe Rotterdam Centraal.

Lees verder

Weekendje kindloos

Samen ertussenuit.

Wicked Wines/ Jamey Bennett

Met twee en een halve dag geen kind in ’t vooruitzicht, een paar gespaarde knaken en wat leuke feestjes op de planning, ging ik vrijdagmiddag met een heerlijk gevoel het weekend in. Eerst nog een smakelijke lunch klaargemaakt voor crazy madame, toen nog eventjes gespeeld, de hoogste torens ever gebouwd en niet veel later werd ze opgehaald door mijn ouders die haar meenamen naar hun mooie huis aan het water in Friesland. Aan de ene kant hadden we zin om mee te gaan, maar al snel beseften we dat we toch liever hier thuis wilden chillen. Samen. Met vrienden. Biertjes, wijntjes, eten en misschien wel het belangrijkste: uitslapen. TOT. ZO. LAAT. WE. WILDEN.

Lees verder

Lees voor

babyvoorlezen
Begin er gewoon mee, met dat hele voorlezen. Voorlezen is echt leuk en geeft rust voor beide partijen, in tegenstelling tot de flitsende beelden op je beeldbuis. Vlak voor het slapengaan of gewoon op een relaxt momentje. Vraag aan de bezoekers van je kinds’ eerste (en anders tweede) verjaardag boeken. Er zijn zo ontzettend veel leuke, leerzame boeken te vinden.
Lees verder

Afscheid nemen bestaat wel

huiliehuiliehuilie

Het went niet. Niet voor haar. Niet voor mij. Twee dagen in de week breng ik mijn dochter naar een gastouder. Je zou zeggen dat het vreselijk zware afscheid met de tijd geleidelijk aan zou afzwakken. In ons geval: niets van dit alles. Het lijkt soms, en dat na een jaar lang opvang, erger te worden. Gillend neemt ze afscheid van mij, alias Mammaaaaaaaahaaa(-HAAAA) en iedere keer loop ik daar met een brok in mijn keel weg.

Lees verder

Avondeten. Met zijn allen.

gezondeten

Het kan. Koken deed ik vaak om de dag, maar dan niet voor mijzelf. Dat sloop er zo in, omdat we eerst gepureerde, en even later kleingesneden maaltijden maakten voor een klein(er) mens. Toen moest het avondeten van ons nog bereid worden. Na een dag werken, of als er nog gewerkt moest worden, sloop dit er vaak bij in. Voor ons betekende dit 50% van de keren dat we de vertrouwde lijst met de in onze omgeving geopende eethuizen op Thuisbezorgd.nl bestudeerden. We bestelden of haalden wat. Omdat het geld niet altijd even snel in mijn portemonnee groeit als haar op mijn benen, besloot ik even een moment te nemen om tot een praktisch en slimme oplossing te komen. En het liefst met de mogelijkheid om twee vliegen in een klap te meppen, zodat ik nog wat tijd kan besparen (x8->)””om iets voor mijzelf te doen”” (<-x8). En dat dan zo gezond mogelijk.

Lees verder

Puber

Een mijlpaal. Mijn dochter is in de peuterpuberteit beland. Nog voor het meisje in de ochtend uit haar bed wordt getild, trekt ze een mond als een centenbak en met gebalde vuisten staat ze toe dat je haar richting de verschoonplek draagt. Tijdens het omkleden spuwen haar ogen vuur en is het alsof ze niet kan wachten om de poes straks een stomp in zijn maag te geven. Lees verder

Een verhaal over een (vlieg)reis met één ouder en één kind

Kijkende naar m’n in between study and jobtijdlijn zou men kunnen concluderen dat ik iets meer richting job neig te gaan. Van een beetje tekstopdrachtjes van verschillende opdrachtgevers binnenkrijgen en bijverdienen in de horeca komt er toch nog net wat betere, dikkere merkhagelslag op het brood. Betekent ook dat het steeds drukker gaat worden. Ik merkte op dat er in mijn agenda bij het weekeinde, op de vrijdagavond na, onbeschreven lijnen stonden. Dit is tevens het laatste vrije weekend, want horecawerk is geen 9-5 uur-, van maandag t/m vrijdagwerk. Jammer is dat. Verkering heeft een etentje op de zaterdag en dat gaat uiteraard uit de hand lopen, dus thuisblijven is sowieso een feit.

Maar waarom eigenlijk? Lees verder